OIAAIO magazine

OiaaiO magazineOiaaiO is het magazine van Dinie Besems dat met name bedoeld is ter inspiratie. Wat wordt daar nou eigenlijk mee bedoeld? En waarom informeert OiaaiO dit keer niet? Informeren is benadrukken dat iemand iets niet weet of iets niet zou weten. Je gaat er vanuit dat er iets ontbreekt. Het kan voorkomen dat informeren de mogelijkheden tot verbeelding verkleint omdat je jouw werkelijkheid als de enige echte presenteert. Inspireren komt van het Latijnse ‘in’ en ‘spirare’, letterlijk ‘inademen’. Inspireren is mensen het gevoel geven dat ze zelf iets kunnen en willen gaan doen. Er ontstaat er ontstaat inwendige drang; een lust tot creëren.
Deze OiaaiO laat een inspirerend overzicht zien van de sieraden van Dinie Besems.

Zonder helm

Vanaf 2006 besloot ik te gaan onderzoeken, analyseren, bekijken, beproeven, beschouwen, bestuderen, bezien, examineren, exploreren, inkijken, inspecteren, inzien, keuren, nagaan, naspeuren, nasporen, navorsen, nazien, ontleden, ontrafelen, peilen, testen, toetsen, traceren, uitvissen, uitvogelen, uitzoeken, verkennen – maar wel zonder helm.

Ik snapte de 5e dimensie en ben door een wormgat gegaan.

Ik houd van dingen die leeg zijn of lijken, zoals een gat, een kader, een niets. Die zwarte plek is eetbaar. Ik maak ruimtes die niet statisch zijn, plekken die kunnen reizen. De maat van het object heeft niets te maken met de grootte van de betekenis. Hoe verhoudt een olifant zich eigenlijk tot de ruimte waarin ik soms werk? Designwortels. Zegt die galeriehouder: ‘Dat jij je werk zo serieus neemt’. Ik werk als een epifyt waardoor ik overal kan neerstrijken. Een bal van zilver waar je je hand doorheen kan steken om de lege ruimte te voelen. Met ‘slechts’ licht kun je een ruimte gemakkelijk transformeren. Ja, ik heb keurig 2 gulden betaald voor de parkeerplaats als tentoonstellingsruimte. Sieraden? Sinds 2016 uitsluitend voor mannen. Ik geef anderen ruimte om te reageren op mijn oeuvre en zo een betekenislaag toe te voegen. De natuur stikt van de wetmatigheden en kent geen toeval, maar wel willekeur. Lachen is haram. Als ik meer parameters inzet, wat gebeurt er dan? Dan zijn er nog de externe factoren, wat daarmee te doen? 3D geprinte holle tunnels zijn het, die vertakken als planten, precies volgens de natuurlijke wetmatigheden. Oneindigheid in vormenproductie kan met behulp van een algoritme. Hoe maak je dan keuzes? Kunst moet je voelen. Een personage is een vermomming die zich veel ruimte kan permitteren. Zal ik je even wassen? Je zult je wel vies voelen na al die tijd. Zonder helm.

Gestoken landschap

Beginnen aan een onderwerp waarvan je al weet dat je nooit volledig kan zijn. Landschap.

In het kader van ‘de natuur als leermeester mag weer’ mag dit onderwerp niet ontbreken. De beleving van een landschap kent geen menselijke maat en juist dat maakt het zo indringend. Hoe maak je de onmetelijkheid, complexiteit en diepte van de ervaring voelbaar? Een directe kopie in miniatuur zou niet meer dan een platte reductie zijn. Mijn benadering begon bij keuzes maken en inkaderen: in de beperking ligt de essentie verscholen. Het gaat vervolgens niet om het tonen wat er te zien is maar om het vertalen van de beleving: het voelbaar maken van sensaties, en een antwoord geven op het verlangen om die vast te houden, mee te nemen, bij je te dragen.

Draagbaarheid is een belangrijke voorwaarde in al mijn werk. De draagbare factor vertegenwoordigt de vijfde dimensie: de mogelijkheid om iets van alle kanten en met alle zintuigen en bovenzintuiglijke mogelijkheden te ervaren. Een dimensie die wel te begrijpen is maar niet uit te leggen. Zoals een landschap.

Deze collectie is een poging om het niet te bevatten landschap te bevatten en daarmee per definitie oneindig. Het is een begin.

 

klik here to see a preview and/or purchase.