s’MA

Zonder dit verhaal ziet u slechts een prachtig zilveren snoer met een fijne lengte.

Het gaat om het volgende.

In mijn carrière heb ik nooit onderwerpen gebruikt die mij direct persoonlijk troffen. Ik vertaalde mijn ontwerpen altijd naar een algemeen gegeven met het idee dat iedereen er wel een draai aan kon geven.  Om na de lagen die ik aanbracht zelf ook nog eens wat lagen aan te kunnen brengen. Nu heb ik het volgende gemaakt simpelweg omdat ik het moest doen.

Toen mijn moeder overleed zo’n 5 jaar geleden heb ik van de erfenis, een voor x bedrag, een hoeveelheid zilveren snippers (= afvalstukjes) gekocht. Gewoon als investering in materiaal om ooit iets te maken. Helemaal niet met de bedoeling dat het ooit iets met haar te maken zou moeten hebben.

Totdat ik in therapie moest! Aan het onderwerp ‘moeder’ kwam ik niet onderuit.
Voor het eerst in mijn leven zag ik mijn moeder echt. Als mens en niet als moeder(die ze voor mij niet kon zijn). Ik zag haar verschrikkelijk leven met een oorlogstrauma, een te groot gezin, een te vroeg overleden man en een heleboel kleiner leed. Ik heb haar ongegeneerd gehaat.

En plots kwam dit idee.

Het sieraad kon gemaakt worden. Titel “De tranen van mijn moeder”.

De doos met zilveren snippers heb ik opgeknipt in stukje van ongeveer 1 cm gesmolten tot een balletje en er een gaatje in geprikt.  Zo lijken het eerder op een naveltje dan op een traan (wat aanvankelijk de bedoeling was) maar beide zijn passend. Het aantal is ruim 600 en geregen. Nog even dacht ik van klein naar groot te rijgen om een ouroboros te krijgen maar dat klopte niet.

Een kralensnoer die voor mij ondraagbaar is, behalve even, voor de foto.

Nu is het te koop.

 

Without this story you will only see a beautiful silver cord with a fine length. It is about the following.

In my career I have never used subjects that directly met me personally. I always translated my designs into a common idea that everyone could give a spin. To be able to bring some layers after the layers I put in.

Now I made the following simply because I had to do it.

When my mother died about 5 years ago I bought from the inheritance, one for x amount, a quantity of silver snips (= waste pieces). Just as an investment in material to ever make something. Not at all with the intention that it should ever have something to do with her. Until I had to be in therapy! I did not come down to the subject of ‘ mother ‘. For the first time in my life I saw my mother really. As a man and not as a mother (which she couldn’t be for me). I saw her terrible life with a war trauma, too big a family, a prematurely deceased man and a lot of smaller suffering. I hated her unabashedly.

And suddenly came this idea. The jewel could be made.Title “The Tears of my mother”.

The box with silver snips I cut into a piece of about 1 cm melted into a ball and a hole in pinned. So it looks like a navel rather than a tear (which was originally intended), but both are appropriate. The number is over 600 and laced. I thought I was going from small to big to get a ouroboros but that wasn’t right. A beaded cord that is unwearable for me, except for the photo.

Now it’s on sale, Gotta get away.